Pcos – سندرم تخمدان پلی کیستیک

تحقیقات نشان می دهد رژیم غذایی و مداخلات مکمل های غذایی می توانند به بهبود سلامت متابولیک و تولید مثل کمک کنند.

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یکی از شایع ترین اختلالات غدد درون ریز است که 9٪ تا 18٪ از زنان در سن تولید مثل را تحت تأثیر قرار می دهد. زنان مبتلا به PCOS در واقع کیست در تخمدانهای خود ندارند ، اما تعداد زیادی از فولیکولهای نابالغ کوچک که معمولاً به عنوان کیست اشتباه گرفته می شوند ، دارند. آنچه واضح است اینست که زنان مبتلا به PCOS با خطرات سلامتی مادام العمر مواجه هستند که فراتر از سالهای تولید مثل آنها است. مدیریت سبک زندگی روش اصلی درمانی برای جلوگیری یا بهبود این خطرات است.

با سن تغییر می کند

PCOS اکنون یک اختلال غدد درون ریز محسوب می شود که باعث افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 ، سندرم متابولیک ، بیماری قلبی عروقی و سرطان و ... برای کسانی که دچار این اختلال هستند ، می گردد. . طبق یک تخمین ، تقریباً در سن 40 سالگی ، حدود50٪ از زنان مبتلا به PCOS به دیابت نوع 2 مبتلا خواهند شد.

طول عمر تولید مثل در زنان مبتلا به PCOS به دلیل بالاتر بودن سطح آندروژن در تخمدان ، فراتر از زنان بدون PCOS است. سطح آندروژن در زنان مبتلا به PCOS با افزایش سن کاهش می یابد ، در نتیجه احتمال بارداری برای برخی از زنانی مبتلا به PCOs که در سالهای باروری با مشکل ناباروری دست و پنجه نرم کرده اند ، بیشتر می باشد.

با وجود کاهش سطح آندروژن ، عواقب متابولیکی مرتبط با PCOS با افزایش سن بدتر می شود. یک مطالعه نشان داد که شیوع دیابت نوع 2 در زنان میانسال مبتلا به PCOS  ،  6.8  برابر بیشتر از جمعیت عمومی زنان در سنین مشابه می باشد.

ارتباط با اختلالات خلقی و خلقی

زنان مبتلا به PCOS نشان داده شده است که اضطراب و افسردگی بالاتری دارند. غربالگری معمول برای اختلالات غذا خوردن نیز برای زنان مبتلا به PCOS توصیه می شود. یک مطالعه منتشر شده در باروری نشان داد که خطر اختلالات غذایی در افراد مبتلا به PCOS  در مقایسه با گروه کنترل ، بیش از چهار برابر است. سطح انسولین بالا با افزایش ولع و رفتارهای پرخاشگرانه همراه است. یک مطالعه منتشر شده در اشتها نشان داد که 60٪ از زنان چاق مبتلا به PCOS دارای رفتار پرخوری عصبی هستند.

استراتژی های تغذیه ای

اصلاح رژیم غذایی و سبک زندگی شیوه های درمانی اصلی برای زنان مبتلا به PCOS است. یک بررسی منظم و متاآنالیز منتشر شده در مجله آکادمی تغذیه و رژیم های غذایی نشان داد که نوع رژیم غذایی به اندازه کاهش وزن اهمیتی ندارد. کاهش وزن باعث می شود پارامترهای متابولیکی و تولید مثل مرتبط با PCOS بهبود یابد.  برنامه های غذایی که شامل غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین و بار گلیسمی پایین یا تعدیل کربوهیدرات ، چربی و پروتئین هستند ، باعث کاهش نشانگرهای متابولیکی مرتبط با PCOS ، حتی بدون کاهش وزن می شود.

رژیم غذایی DASH (رویکردهای رژیمی برای متوقف کردن فشار خون) که همچنین به لحاظ داشتن آنتی اکسیدان غنی است ، در زنان با PCOS نیز مورد بررسی قرار گرفته است. زنانی که رژیم غذایی DASH را به مدت هشت هفته دنبال کردند ، کاهش قابل توجهی در میزان انسولین و CRP ، همراه با پیشرفت در کاهش اندازه گیری های دور کمر داشتند.

ویتامین دی

مطالعات انجام شده بر روی PCOS رابطه معکوس بین ویتامین D و اختلالات متابولیک و هورمونی را نشان می دهد. گیرنده های ویتامین D روی تخمک های نابالغ و تخمدان ها واقع شده است. مکمل ویتامین  D (50000 IU) در ماه نشان داد که با افزایش تعداد فولیکول های بالغ و بهبود نظم قاعدگی و قدرت باروری در زنان مبتلا به PCOS همراه است.

روغن ماهی

روغن ماهی مزایای بسیاری برای زنان مبتلا به PCOS از جمله کمک به کاهش سطح تری گلیسیرید ، بهبود کبد چرب و کاهش التهاب دارد. همچنین به نظر می رسد که روغن امگا 3 باعث کاهش تستوسترون و تنظیم چرخه قاعدگی در زنان دارای اضافه وزن و لاغر با PCOS می شود.

فعالیت بدنی و PCOS

ورزش منظم می تواند به کاهش علائم PCOS کمک کند. با حداقل 30 دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط در بیشتر روزهای هفته حرکت کنید. حداقل دو بار در هفته ، با تمرینات قدرتی ، حجم عضلات را افزایش دهید.

مترجم : رویا آحادی وند کارشناس ارشد تغذیه و رژیم درمانی، گروه درمان چاقی باراکا

 

May 2017 Issue

Women's Health: New Data on Polycystic Ovary Syndrome

By Angela Grassi, MS, RDN, LDN

Today's Dietitian

Vol. 19, No. 5, P. 12

برای این مطلب دیدگاهی ارسال نشده است، شما می توانید اولین نفر باشید...

ارسال دیدگاه