آنورکسیا نروزا

 نوعی اختلال خوردن است که در آن افراد از افزایش وزن می ترسند و می توانند به شکل خطرناکی لاغر شوند. علائم بی اشتهایی شامل  وزن کمتر از مقدارطبیعی ، داشتن تصویر منفی از بدن و وسواس غذایی است.

آنورکسیا نروزا نیز نامیده می شود ، نوعی از اختلال خوردن است که به طور بالقوه تهدید کننده زندگی است و با گرسنگی دادن به خود و کاهش وزن بیش از حد مشخص می شود. این اختلال زمانی تشخیص داده می شود که وزن فرد حداقل 15٪ از وزن طبیعی یا ایده آلش کمتر باشد. کاهش شدید وزن در مبتلایان به بی اشتهایی عصبی می تواند منجر به مشکلات سلامتی خطرناک و حتی مرگ شود.

اصطلاح آنورکسیا به معنای واقعی کلمه به معنای "از دست دادن اشتها" است. با این حال ، این تعریف گمراه کننده است زیرا افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی اغلب گرسنه هستند اما به هر حال از خوردن غذا خودداری می کنند. مبتلایان به بی اشتهایی عصبی ، ترس از چاق شدن دارند و خود را چاق می دانند حتی اگر بسیار لاغر باشند. این افراد ممکن است سعی کنند که با محدود کردن مصرف مواد غذایی و ورزش بیش از حد به منظور کاهش وزن در اصلاح نقصی که در خود احساس میکنند را اصلاح کنند.

چه کسی دچار آنورکسیا هستند؟

اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی در زنان بیشتر از مردان است. خطر ابتلا به اختلال خوردن در بازیگران ، مدل ها ، رقصندگان و ورزشکاران ورزش هایی که ظاهر و یا وزن آنها مهم است ، از جمله کشتی ، بوکس ، ژیمناستیک و اسکیت بازی بیشتر است.

اشتهایی عصبی معمولاً در حدود زمان بلوغ شروع می شود ، اما در هر زمان ممکن است ایجاد شود.

مبتلایان به بی اشتهایی عصبی ، معمولا افراد موفقی هستند که در مدرسه ، ورزش ، کار و سایر فعالیتها ، بسیار موفقیت آمیز عمل میکنند. آنها کمال گرا هستند و اغلب علائم وسواس ، اضطراب یا افسردگی دارند.

علایم بی اشتهایی عصبی:

کاهش وزن سریع برای هفته ها یا ماه ها

ادامه دادن به رژیم یا محدودیت غذایی حتی با وجود لاغری یا کاهش وزن زیاد

توجه غیرمعمول به غذا ، کالری ، تغذیه یا پخت و پز

ترس شدید از افزایش وزن

عادات یا روالهای غذایی عجیب مثل خوردن مخفیانه

احساس چاقی ، حتی اگر کم وزن باشد

ناتوانی در ارزیابی واقع بینانه وزن بدن

تلاش برای کمال و بسیار خودمختار بودن

اعتبار بی مورد وزن بدن یا شکل آن بر عزت نفس

افسردگی ، اضطراب یا تحریک پذیری

دوره های قاعدگی نامنظم یا حتی از دست رفته در خانم ها

استفاده از ملین ، ادرارآور یا قرصهای رژیمی

ابتلا مکرر به بیماری

 پوشیدن لباس گشاد برای پنهان کردن کاهش وزن

ورزش اجباری

احساس بی ارزشی یا ناامیدی

دوری از اجتماع

علائم جسمی که به مرور زمان ایجاد می شود ، از جمله: تحمل کم در هوای سرد ، شکنندگی موها و ناخن ها ، خشکی یا زرد شدن پوست ، کم خونی ، یبوست ، ورم مفاصل ، پوسیدگی دندان و رشد جدید موهای نازک بر روی بدن

بی اشتهایی عصبی درمان نشده میتواند به موارد زیرمنجر شود:

 

 آسیب دیدن اندام ها  بخصوص قلب ، مغز و کلیه ها

افت فشار خون ، نبض و میزان تنفس

ریزش مو

ضربان قلب نامنظم

نازک شدن استخوان ها (پوکی استخوان)

عدم تعادل مایعات - الکترولیت

مرگ بر اثر گرسنگی یا خودکشی

 

بی اشتهایی عصبی چگونه تشخیص داده می شود؟

شناسایی بی اشتهایی می تواند چالش برانگیز باشد. مخفی کردن ، شرم و انکار از ویژگیهای این اختلال است. در نتیجه ، این بیماری می تواند برای دوره های طولانی مخفی بماند.

 

در صورت وجود علائم ، پزشک با انجام یک تاریخچه پزشکی کامل و معاینه فیزیکی ارزیابی را شروع می کند. اگرچه هیچ تست آزمایشگاهی مخصوصی برای تشخیص بی اشتهایی وجود ندارد ، اما پزشک ممکن است از آزمایشات تشخیصی مختلفی مانند آزمایش خون استفاده کند تا مطمین شود که علت کاهش وزن فرد ، بیماری نیست و نیز از میزان تاثیر این کاهش وزن بر اندام های بدن فرد مطلع شود.

در صورت عدم یافتن بیماری جسمی ، ممکن است فرد به روانپزشک یا روانشناس ، متخصصان مراقبت های بهداشتی که به طور خاص مسیول  تشخیص و معالجه بیماری های روحی روانی هستند ، ارجاع شود. روانپزشکان و روانشناسان ممکن است از ابزار مصاحبه و ارزیابی ویژه  ای که برای سنجش فرد دارای اختلال خوردن طراحی شده استفاده کنند.

برای این مطلب دیدگاهی ارسال نشده است، شما می توانید اولین نفر باشید...

ارسال دیدگاه